Voordat ik opstond die dag, had ik vervelend gedroomd en ik werd somber en geïrriteerd wakker. Toch begon ik aan mijn dagelijkse bezigheden, ondanks mijn neerslachtige gevoelens. Die middag deed ik boodschappen in het nabijgelegen dorp Wijhe (Overijssel) en reed daarna naar een tankstation acht kilometer verderop in Windesheim om te gaan tanken. Na het tanken was het mijn plan de autobanden op te pompen. Er stond een bandenpompautomaat bij het tankstation en ik wierp er de vereiste 50 eurocent in. Ik stelde de juiste bandenspanning in op de display en duwde de kop van de slang op het ventiel. Wat er meestal gebeurde, was dat de autoband een seconde of 10 à 20 werd opgepompt, waarna een piepsignaal klonk dat de band op spanning was.

Maar dit keer gebeurde er niks. Er was veel gesis, soms sloeg de bandenpompautomaat even aan, maar ik kreeg de indruk dat de banden eerder leegliepen dan dat ze werden bijgevuld. Ik begaf me naar het tankstation en legde aan de bediende uit dat de bandenpompautomaat het niet goed deed. De man was weinig behulpzaam. Hij legde me van achter de kassa uit hoe het apparaat werkte, maar dat wist ik al. Hij gaf me een nieuw muntje en zou er melding van maken bij de technische dienst als ie het niet deed. Ik had gehoopt dat hij even mee naar buiten zou lopen om te kijken wat er mis was, maar dat deed hij niet.

Met het nieuwe muntje probeerde ik het nog een keer, maar het resultaat was hetzelfde: veel gesis, maar er werd weinig opgepompt. Het apparaat was ook zo onhandig gemaakt dat, als je bij de auto hurkte om de banden op te pompen, de display met de bandenspanning niet te zien was. Normaal ben ik altijd heel rustig, maar ik raakte gefrustreerd en begon te vloeken. Ik had mijn zinnen zo gezet op het oppompen van mijn autobanden en nu lukte het niet! Op mensen word ik nooit zo gauw boos, maar als apparaten dienst weigeren, daar heb ik echt een hekel aan. Na verschillende pogingen gaf ik het op. Ik hoopte dat niemand me bij de benzinepomp had horen vloeken. Ik stel me voor dat het er tamelijk grappig moest hebben uitgezien.

Ontstemd reed ik weg van het tankstation. In de auto vloekte ik nog een aantal maal. Rationeel vroeg ik me af waarom ik me zo druk maakte, maar ik moest vermoedelijk nog steeds stoom afblazen van mijn vervelende droom. En zo’n scene met een achterlijke bandenpomp was dan kennelijk net de druppel.

Ik reed op goed geluk naar het nabijgelegen Wijhe. Ik wist dat daar een tankstation was, maar dat was onbemand. Gelukkig bleek er wel een bandenpomp te zijn. Die werkte heel eenvoudig en het was nog gratis ook. Tot mijn aangename verrassing kon ik ook de display goed lezen terwijl ik de banden oppompte. Een van de voorbanden had inderdaad een veel te lage spanning, zoals ik al vermoede.

Binnen enkele minuten was ik klaar. Mijn auto was weer helemaal tiptop in orde met een volle tank en mijn banden keurig op spanning. Ik bedacht me dat er een wijze les in deze gebeurtenis lag verscholen. Soms lukt iets niet en raakt men gefrustreerd, maar als men blijft volhouden en door zoekt en door ploetert, heeft men kans in het proces een veel betere oplossing te vinden. Tegenslag hoeft dus niet per se slecht te zijn. De ene keer is het autobanden oppompen, de volgende keer een mislukte carrière. Het gaat erom door te blijven gaan en te zoeken naar nieuwe oplossingen.

Foto credits: https://www.istockphoto.com/nl/foto/de-luchtdruk-en-vullen-lucht-in-de-banden-te-controleren-stuurprogramma-close-up-gm965601916-263513931

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *